Τα μαθητούδια μου μεταμορφώθηκαν! Ή, μάλλον, φαντάστηκαν ότι μια κακιά μάγισσα τα μεταμόρφωσε σε ζωάκια, επειδή βρέθηκαν στο λάθος μέρος , τη λάθος στιγμή! Για να δούμε τα σενάρια που επινόησαν, ξεκινώντας από μια ... κατσαρίδα!
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ: Καθώς οι μάγισσες της τάξης μου έλεγαν τα μυστικά τους, πήγα να κρυφακούσω, αλλά δεν μου βγήκε σε καλό. Η μάγισσα με κοπάνησε με τη σκούπα της και μεταμορφώθηκα σε κατσαρίδα! Μετά από ώρα έφτασα σπίτι. Χτύπησα την πόρτα με δύο απ' τα πόδια μου, αλλά κανείς δεν με άκουσε, επειδή δεν είχα αρκετή δύναμη. Η μαμά ανησύχησε και πήρε τηλέφωνο, αλλά το είχα ξεχάσει στο σχολείο. Βράδιασε. Όλοι φοβόντουσαν ότι με κλέψανε. Έμεινα έξω όλο το βράδυ, μέχρι που κατά τις 3 βρήκα ένα τάκομπελ κατσαρίδων. Μπήκα μέσα και κάθισα στο τραπέζι. Παράγγειλα ένα λασποτάκο και μια χορτοσαλάτα. Μετά από λίγο με περίμενε μια έκπληξη. Μαντέψτε! Ήρθε η κατσαρίδα "la cucaracha" από το Μεξικό. Ήταν η πρώτη και καλύτερή μου κατσαριδογνωριμία. Οκτώ η ώρα μπήκα στο σπίτι μου από τη χαραμάδα, άνοιξα το playstation, με είδε η μαμά μου και φώναξε: "κατσαρίδα, άσε το χειριστήριο, σαν τον Κωνσταντίνο κάνεις!" Της είπα ότι είμαι εγώ. Χωρίς καν να με ρωτήσει, φαντάστηκε τι έγινε και το είπε σε όλους. Όταν το έμαθε το δικαστήριο, καταδίκασε τη Μάγια-Σάγια σε ισόβια!
ΜΑΡΙΑ-ΑΝΝΑ: Το προηγούμενο Σαββατοκύριακο πήγαμε με την παρέα μου στο δάσος για πεζοπορία και πικνίκ. Ξαφνικά, εμφανίστηκε ένα μικρό ξωτικό, που μας μετέτρεψε σε αλεπούδες. Τρομαγμένοι τρέξαμε μην μας κάνει κάτι χειρότερο. Καταφέραμε να φτάσουμε στα σπίτια μας. Οι γονείς μας, όταν μας είδαν τρόμαξαν. Αφού τους εξηγήσαμε τι μας έκανε το ξωτικό, ηρέμησαν. Είπαν ότι θα μας φροντίζουν όπως πριν και θα μας αγαπούν το ίδιο. Η ζωή μας δεν άλλαξε πολύ - με μια εξαίρεση: δεν θα μπορούμε πια να κάνουμε τις πλάκες που κάναμε και δυστυχώς δεν θα τρώμε τόσα γλυκά! Τώρα που το ξανασκέφτηκαν, είπαν ότι θα μας πηγαίνουν και σε κανένα βουνό, να σκοτώνουμε κανένα αρνάκι ή κατσικάκι για το Πάσχα...
ΑΓΓΕΛΟΣ: Ως άλογο, ανακαλύπτω τον κόσμο μέσα από μια γήινη, αγνή αίσθηση ελευθερίας: τα πρωινά με βρίσκουν να καλπάζω στη δροσιά, νιώθοντας το έδαφος να πάλλεται κάτω από τις οπλές μου, ενώ η μέρα μου γεμίζει από σιωπηλή συντροφικότητα με άλλα άλογα, ανταλλαγές απλών νοημάτων και μια νέα , ήρεμη βεβαιότητα: ότι η δύναμη και η τρυφερότητα μπορούν να χωρέσουν στο ίδιο σώμα.
ΚΥΡΙΑΚΗ: Κάποτε μια μάγισσα με μεταμόρφωσε σε σκιουράκι. Η ζωή ήταν τέλεια! Κάθε μέρα περιπλανιόμουν από εδώ και από εκεί... Έτρωγα όλη μέρα κάστανα και πήγαινα παντού με άλλα σκιουράκια. Το καλύτερο απ' όλα ήταν ότι έμενα σε ξύλινο σπιτάκι μέσα στα δέντρα. Μερικές φορές, όμως, κάποια πράγματα στη φύση είναι πολύ επικίνδυνα από ό,τι μπορούμε να φανταστούμε. Από δω και από κει τριγυρνάνε αρπακτικά και το κακό είναι ότι μπορούν να μας φάνε.
ΠΑΝΟΣ: Όταν ξύπνησα και αντιλήφθηκα πως έγινα ένας δίχρωμος μικρός σκύλος, ταράχτηκα πολύ. Η μητέρα μου, χαϊδεύοντας το κεφάλι μου, είπε πως δεν πρόλαβε να εμποδίσει τη μάγισσα που με μεταμόρφωσε. Κατάλαβα πως η ζωή μου θα άλλαζε τελείως. Έπρεπε να βρω νέες συνήθεις, δραστηριότητες και φίλους. Θα έπρεπε να εκφράσω τα συναισθήματά μου με γαβγίσματα. Από δω και πέρα δεν θα πηγαίνω στο σχολείο αλλά στο πάρκο, όπου θα παίζω, θα τρέχω και θα κάνω παρέα με άλλα καλά σκυλάκια. Το καλό είναι ότι σταμάτησα να τρώω λαδερά. Τρώω αρκετό κρέας αλλά δυστυχώς καθόλου γλυκά. Είμαι πολύ υπάκουος και αξιολάτρευτος. Προσέχω να μην δημιουργώ προβλήματα, αν και είμαι αναγκασμένος να είμαι σχεδόν όλη μέρα κλεισμένος στο σπίτι, γιατί δεν έχουμε αυλή. Μου αρέσει πολύ αυτή η ζωή, αλλά θα προτιμούσα να μείνω για πάντα άνθρωπος!
ΓΙΩΡΓΟΣ Π. : Μια μέρα, μια γυναίκα που ποτέ κάποιος δεν θα υποπτευόταν ότι είναι μάγισσα , θύμωσε μαζί μου και με μεταμόρφωσε σε μαύρο πούμα. Στην αρχή δεν μπορούσα να το συνηθίσω. Όλον τον κόσμο τον έβλεπα πολύ διαφορετικά Ως πούμα έχω πιο καλή επαφή με τη φύση, έχω καλές σχέσεις με ζώα όπως οι γάτες, οι σκύλοι και μπορώ να συνομιλώ μαζί τους. Επίσης έχω αναπτύξει ιδιότητες όπως η όραση, η όσφρηση, η ακοή, η γρηγοράδα , το σκαρφάλωμα και η δύναμη. Το φαγητό είναι συνήθως πτηνά.
ΑΝΝΑ: Μια φορά πήγαμε στον ζωολογικό κήπο με τη μαμά και τον μικρό μου αδελφούλη. Εκεί θαύμαζα τους παπαγάλους. Ευχήθηκα από μέσα μου να ήμουν κι εγώ για μια μέρα παπαγάλος. Το επόμενο πρωί ξύπνησα και με είχε πλακώσει το πάπλωμα! Όταν σηκώθηκα αισθανόμουν παράξενα. Ύστερα με είδε η μαμά και κατάλαβε ότι ήμουν εγώ, γιατί πάντα θα αναγνώριζε το παιδί της. Έκανε ό,τι μπορούσε για να διευκολύνει τη ζωή μου. Εγώ πετούσα συνέχεια μέσα στο σπίτι. Όμως εξακολουθούσε να μου φέρεται υπέροχα. Κάθε φορά που βγαίναμε βόλτα, εγώ έλεγα συνέχεια: "Μαμά, θέλω αυτό , μαμά θέλω εκείνο". Τότε η μαμά έλεγε: "Άννα, σε παρακαλώ, σταμάτα! Εντάξει;" Εγώ σταματούσα για δυο-τρία λεπτά και μετά συνέχιζα. Παρόλο που την νευρίαζα, κάποιες φορές με αγαπούσα το ίδιο.
ΑΘΑΝΑΣΙΑ: Μια μέρα, καθώς πήγαινα να δω ένα show από τρεις μάγισσες, με πήγαν πάνω στη σκηνή , για να αποδείξουν στους θεατές ότι μπορούν να κάνουν έναν άνθρωπο ζώο. Έτσι , έγινα λαγουδάκι. όταν γύρισα στο σπίτι μου, μια που στην αρχή δεν με πιστεύανε, με πολλή πίεση αποφάσισαν να με πιστέψουν. Η αδερφή μου δεν ήθελε ούτε να με βλέπει. Η μαμά μου δεν είχε και τόσο θέμα αλλά τον μπαμπά μου δεν τον πείραζε καθόλου, επειδή πού τον χάνεις πού τον βρίσκεις είναι στη δουλειά. Με τον μπαμπά παίζαμε, γελάγαμε και τις περισσότερες φορές πηγαίναμε μαζί για ύπνο. Αυτή ήταν η πιο τρελή μου ιστορία.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ: Μια ηλιόλουστη μέρα ξεκίνησα για το μάθημα σκακιού. Στη μέση του δρόμου είδα δυο γυναίκες που δυστυχώς ήταν μάγισσες. Ήθελαν να διασκεδάσουν. Η μια, με μια γρήγορη κίνησα , εμφάνισε το μαγικό της ραβδί και με μιας με μεταμόρφωσε σε κόμπρα. Άφησαν τη φωνή μου επίτηδες. Σύρθηκα με μεγάλη ταχύτητα και κατάφερα με ένα πήδημα να δαγκώσω τον πισινό της πιο κοντής. Όταν έφτασα στο σπίτι, η μαμά μου κατατρόμαξε. Όταν της εξήγησα, ηρέμησε, με πήρε αγκαλιά και με έβαλε σε μια μεγάλη γλάστρα. Άρχισα να πεινάω. Της είπα να με κατεβάσει στο υπόγειο, όπου έχει ποντίκια. Τρύπωσα και σε άλλα σπίτια. Έσπειρα φόβο στους ενοίκους της περιοχής, ώσπου η μαμά ενημέρωσε ότι ήμουν εγώ και θα τους βοηθούσα να εξοντώσουν τα ποντίκια που έτρωγαν τις προμήθειες τους!
ΣΑΪΑ: Κάποτε μια μάγισσα με μεταμόρφωσε σε γατάκι. Ζούσα σε μια όμορφη γειτονιά, όπου με αγαπούσαν όλες οι οικογένειες και περισσότερο τα μικρά παιδιά. Δεν ήμουν άγριο. Αντίθετα, ήμουν ένα καλό, παιχνιδιάρικο γατάκι, που ήθελε όλη την ώρα χάδια και αγκαλίτσες με τα παιδάκια. Δεν είχα ένα συγκεκριμένο σπίτι αλλά ζούσα ελεύθερα σε αυλές, γειτονιές και πάρκα. Οι άνθρωποι με τάιζαν γατοτροφή και κόκαλα ψαριών. Τον χειμώνα με κρατούσε ζεστό το λευκό μου τρίχωμα. Η αγαπημένη μου συνήθεια ήταν να παίζω με τα παιδάκια μετά το σχολείο τους και να κυνηγάω ποντίκια.
ΣΠΥΡΟΣ: Μια μάγισσα με μεταμόρφωσε σε λεοπάρδαλη, επειδή παρακολουθούσα το συνέδριο μαγείας. Όλοι έτρεχαν μακριά μου. Αναγκάστηκα να τρέξω για να μην φωνάξουν τους μπογιές. Όλοι ούρλιαζαν, όμως μετά τους εξήγησα και ηρέμησαν κάπως. Το σώμα μου ήταν κίτρινο με μαύρες βούλες και είχα κόκκινα μάτια. Συχνά έπαιζα μεν τις δυο αδερφές μου. Πότε τις κυνηγούσα εγώ πότε αυτές εμένα. Και το πιο αστείο: η μικρή μου αδερφή , η Άρτεμις, καβαλούσε την πλάτη μου, επειδή ήθελε να την πάω βόλτα! Στο μεσημεριανό ήταν τέλεια. Οι άλλοι τρώγανε σπανακόρυζο κι εγώ κοκκινιστό με ρύζι. Έλα όμως που έπρεπε να πάω σχολείο! Τι θα γινόταν; Ξαφνιάστηκα. Όλοι με καλοδέχονταν και με χαιρετούσαν. Όταν ήρθε η ώρα της γυμναστικής, κάθισα τερματοφύλακας. Στην αρχή πολλοί νόμιζαν ότι δεν θα ήμουν αποτελεσματικός και δεν με έπαιρναν στην ομάδα τους. Τελικά, ήμουν με την πιο αδύναμη ομάδα. Όμως νικήσαμε! Την έχετε ακούσει την έκφραση: "Ω, αυτός ο τερματοφύλακας είναι αίλουρος!" Για μένα δεν ήταν έκφραση- ήταν κυριολεξία. Ούτε μύγα δεν περνούσε! Και το καλύτερο το άφησα για το τέλος. Η μητέρα μου μου ετοίμασε να κάνω μπάνια. Μπήκα κατευθείαν! Δεν είχα ρούχα να βγάλω! Τέλειο ; !
ΣΟΦΙΑ Π. Η κακιά μάγισσα με έκανε πιγκουίνο! Στην αρχή αγχώθηκα πολύ, γιατί νόμιζα ότι η μαμά μου δεν θα με δεχόταν στο σπίτι, γιατί δεν θα πίστευε ότι ήμουν εγώ. Η πρώτη μέρα ήταν ό,τι χειρότερο: δεν με πίστευε κανείς και αγχωνόμουν πού θα μείνω. Μετά από καιρό είχα βρει επιτέλους σπίτι και φίλους, αλλά τους παράτησα και πια σπίτι, όπου η μαμά μου με περίμενε με πολλή αγωνία και με συγχώρησε.
ΛΑΖΑΡΟΣ: Μια μάγισσα με μεταμόρφωσε σε οικόσιτο σκύλο. Είχα έτοιμη τροφή και νερό. Έπαιζα με τα παιδιά της οικογένειας και προστάτευα το σπίτι. Πήγαινα βόλτα με το αφεντικό μου. Κοιμόμουν στα ζεστά τον χειμώνα και το καλοκαίρι κάναμε ταξίδια με την οικογένεια μου. Γάβγιζα όταν θα ήθελα κάτι και κουνούσα την ουρά μου όταν χαιρόμουν. Μύριζα από μακριά τις νόστιμες γεύσεις...
ΣΟΦΙΑ Κ. Μια μέρα, ξυπνώντας, είδα ότι είχα μεταμορφωθεί σε λαγουδάκι. Η μαμά μου μου είπε ότι προσπάθησε να σταματήσει τη μάγισσα, όμως δεν τα κατάφερε. Από εκείνη τη στιγμή κατάλαβα ότι όλα στη ζωή μου είχαν αλλάξει. Δεν μπορούσα να μιλήσω, να περπατήσω καλά και δεν είχα φίλους. Αυτό που μου έσπαγε περισσότερο τα νεύρα ήταν πως δεν. μπορούσα να συνεννοηθώ με την μαμά μου. Πήγα στους φίλους μου να τους πω τα νέα αλλά δεν με πίστεψαν. Έτσι, όλη η ζωή μου καταστράφηκε.
ΑΧΙΛΛΕΑΣ: Μια φορά είχα πάει να παρακολουθήσω ένα συνέδριο μαγισσών, αλλά οι μάγισσες Μαγιάννα και Άννα Κατάμπρα με έπιασαν. Σκόπευαν να με κάνουν βάτραχο, αλλά επειδή ήμουν γενναίος, με έκαναν το αγαπημένο μου ζώο: μαύρο πάνθηρα. Με έφεραν στον κόσμο των θνητών. Όλοι τρόμαζαν με μένα αλλά μετά συνάντησα τα τρία φίδια: τον Ανάσταση, τον Παναγιώτη και τον Λάζαρο. Στο σπίτι, οι γονείς μου δεν με αναγνώρισαν παρά μόνο από τη φωνή μου. Μου άρεσε που ήμουν άνθρωπος- πάνθηρας. Θα ζούσα πολύ παραπάνω από έναν απλό πάνθηρα. Το καλύτερο ήταν ότι με τους Γιάννη, Σίδη, Παυλίδη και Πέτρο κάναμε φάρσες στην Αθανασία, τις Σοφίες, την κάτσω και την Άννα. Επειδή δεν με ξέρανε με φοβόντουσαν και μου έδιναν ό,τι δεν θα ήθελαν να μου δώσουν. Αν και γινόταν πολύ σπάνια αυτό...
ΣΟΦΙΑ ΝΤ. Πέρασαν σχεδόν τρεις μέρες από τότε που από δεκάχρονο κορίτσι έχω μεταμορφωθεί σε γλυκό κουτάβι. Η μάγισσα μάλλον θα με αφήσει έτσι... Οπότε και 'γώ πρέπει να συνηθίσω τη νέα μου ζωή. Εδώ που τα λέμε , δεν είναι και τόσο άσχημα. Κοιμάμαι όσο θέλω, τρώω συχνά , παίζω όποτε έχω όρεξη και φυσικά δεν έχω μαθήματα, αφού δεν πάω σχολείο! όσο για τις βόλτες μου, είναι πολύ διασκεδαστικές! Σαν κουταβάκι είμαι πολύ ζωηρή και σκανδαλιάρα. Βέβαια, είμαι και πολύ λιχούδα και χαδιάρα! Όλοι θέλουν να περνάνε χρόνο μαζί μου και μου μιλάνε σαν μωρό! Στο σπίτι που μένω, κάνω πολλή παρέα με τη μαμά μου. Να δείτε που σίγουρα έχει καταλάβει πως είμαι εγώ! Επίσης έχω κάνει και πολλούς νέους φίλους! Τη γάτα που υποψιάζομαι ότι είναι η φίλη μου η Σαΐα. Τη χελώνα , που της γαβγίζω κι αυτή στον κόσμο της Άι την αλεπού , που βάζω στοίχημα πως είναι η Μαριάννα. Ακόμη, κολλητή παρέα και παιχνίδι με τις ώρες κάνω με τον χιονάνθρωπο της εισόδου. Έχει πολλή πλάκα. Τον φωνάζω Όλαφ κι αυτός νευριάζει! όσο περνάει ο καιρός, μου αρέσει όλο και πιο πολύ η νέα μου ζωή. Μόνο που εύχομαι, αν μείνω σκυλάκι, η μάγισσα να κάνει όλους όσοι μου λείπουν ζωάκια, για να είμαστε όλοι μαζί πάλι.
ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ: Όταν οι μάγισσες με μεταμόρφωσαν σε βόα, ένιωσα φριχτά. Φοβήθηκα πως κανένας δεν θα ήθελε να με κάνει παρέα. Όμως οι μάγισσες δεν μεταμόρφωσαν μόνο εμένα. Οι φίλοι μου Παναγιώτης και Λάζαρος είχαν γίνει και αυτοί φίδια, αλλά διαφορετικά είδη. Ο Παναγιώτης ήταν κόμπρα ενώ ο Λάζαρος πύθωνας. Παρηγορούσαμε ο ένας τον άλλο, όμως αυτό δεν αρκούσε. Είχαμε και οικογένειες! Την άλλη μέρα, όταν έφτασα στο σπίτι, προσπάθησα να χτυπήσω το κουδούνι. Όταν το χτύπησα, βγήκαν έξω και είδαν ένα "τέρας". Τότε η μητέρα μου έτρεξε για να πάρει τη μυγοσκοτώστρα ( ! ) , ενώ ο πατέρας μου με χτυπούσε με ό,τι μπορούσε, μέχρι που άκουσε τη φωνή μου. Τότε με ρώτησε "φίδι, μου μιλάς ;"
- Ναι, πατέρα, εγώ είμαι, ο Αναστάσης.
- Δεν είναι δυνατόν!
- Και όμως είναι!
-Πώς;
- Αυτό προσπαθώ να σου εξηγήσω. (ακολούθησε ένας μεγάλος διάλογος)
Ύστερα από λίγες μέρες, αφού πρώτα οι γονείς μου έμαθαν τα πάντα για τους βοές, προσπάθησαν να με φροντίσουν όσο καλύτερα μπορούσαν. τα ένστικτα μου ήταν άγρια κα επιθετικά Η ζωή μου πιο δύσκολη, αφού δεν μπορούσα να κυκλοφορήσω παρά μόνο να συναντάω τον Παναγιώτη και τον Λάζαρο. Όμως, παρά τις δυσκολίες, έζησα ως τώρα 20 ολόκληρα χρόνια και ελπίζω να φτάσω τα 40, αφού δεν είμαι ένας φυσιολογικός βόας.
ΠΕΤΡΟΣ: Μια μάγισσα, η Σοφία Π. , αποφάσισε να με μεταμορφώσει σε σαλιγκάρι. Γιατί; Επειδή της έβρεξα το παντελόνι! Ήταν η χειρότερη εκδίκηση της ζωής μου. Τώρα ζω σε μια ατελείωτη αναμονή. Μια μετακίνηση από το χαλί στο ψυγείο μου παίρνει τρεις μέρες! Ως σαλιγκάρι είμαι πολύ νευρικός με το αλάτι. Αφήνω μια ασημένια γυαλιστερή διακόσμηση παντού πίσω μου. Πριν να πάω κάπου, σκέφτομαι για πέντε ώρες. Η γάτα Σαΐα με περιφρονεί. Με χρησιμοποιεί ως... κινητό σκαμπό ή αγρόπνοο φάρμακο. Μερικές φορές, μου λέει : "τόσο αργός, όσο το παντελόνι της Σοφίας, όταν στεγνώνει μετά το ατύχημα" !
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου